Καλάθι Αγορών


Εμφάνιση Καλαθιού
Το Καλάθι σας είναι άδειο.

Σύνδεση Πελατών

Προϊόντα

Αναζήτηση Προϊόντων

Σεμπάι ουά ιμάσιτα
Όταν λέμε πρώτο βήμα; Εκτύπωση E-mail

先輩は言いました (*)

Το παραδέχομαι -καίτοι δεν είμαι ο πιο ένθερμος οπαδός της κινέζικης αντίληψης περί πολεμικών τεχνών, έχω απεριόριστο σεβασμό για τον Λάο Τσε, τον θεμελιωτή του Ταοϊσμού. Μολονότι είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν πρόκειται για ιστορικό πρόσωπο και ότι, ακόμα και αν ο ίδιος υπήρξε, το περιβόητο Ταό Τε Τσινγκ γράφτηκε από τους επιγόνους του, εξακολουθώ να τον θεωρώ κάτι σαν προστάτη άγιο και να τον ξαναδιαβάζω από καιρού εις καιρόν. Και δεν παύω να εκπλήσσομαι όταν βλέπω πόσο έχουν παρερμηνευθεί τα λόγια του, ειδικά όταν βγαίνουν εκτός περιεχομένου. Όχι ότι είναι και ο μόνος δηλαδή -είμαι σίγουρος ότι όλοι οι μεγάλοι φιλόσοφοι και οι θεμελιωτές κοσμοθεωριών πρέπει να κάθονται σε κάποιο συννεφάκι στον παράδεισο και να τραβάνε τα μαλλιά (ή τα γένια) τους βλέποντας τις παρερμηνείες των λεγομένων τους.

Μια από τις πιο συνηθισμένες ατάκες στα ντότζο (τα ελληνικά, αλλά υποπτεύομαι και εκτός συνόρων) είναι το «ακόμα και ένα ταξίδι χιλίων βημάτων αρχίζει με το πρώτο βήμα», το οποίο είναι παραφθορά μιας φράσης από το Ταό Τε Τσινγκ. Βεβαίως, ο Λάο Τσε μιλάει για χίλια λι, και ένα λι είναι περίπου μισό χιλιόμετρο, πάει να πει ότι το ταξίδι είναι περίπου Αθήνα-Θεσσαλονίκη, όμως το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Το πρόβλημα είναι στο ότι οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι έκαναν τη μισή διαδρομή από την απόλυτη άγνοια ως την απόλυτη γνώση (μιας πολεμικής τέχνης και, κατ' επέκταση, οποιουδήποτε αντικειμένου) απλώς και μόνο επειδή ήρθαν στο ντότζο και πλήρωσαν τα 20 ευρώ της εγγραφής και τον πρώτο μήνα μαθημάτων.

Διαβάστε περισσότερα...