Καλάθι Αγορών


Εμφάνιση Καλαθιού
Το Καλάθι σας είναι άδειο.

Σύνδεση Πελατών

Προϊόντα

Αναζήτηση Προϊόντων

SILAT Εκτύπωση E-mail
ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΤΩΝ ΜΑΛΑΙΩΝ
C. Magda – E. Παπακίτσος




Το μεγαλύτερο αρχιπέλαγος του κόσμου απλώνεται σαν γιαταγάνι από τη Μαλαισία ως τη Ν. Γουινέα, αποτελούμενο από περισσότερα των 13.000 νησιών. Τα μεγαλύτερα από αυτά τα νησιά είναι η Σουμάτρα, η Ιάβα, η Κελέβη, η Ν. Γουινέα (Ίριαν Τζάγια), που μοιράζεται μεταξύ της Αυστραλίας και της Ινδονησίας και το Καλιμαντάν (Βόρνεο) που μοιράζεται μεταξύ της Μαλαισίας και της Ινδονησίας. Υπάρχουν ακόμη τα νησιωτικά συμπλέγματα της Μικρής Σούνδης (Μπαλί, Τιμόρ, κ.ά.) και οι Μολούκες. Αυτή είναι η πατρίδα της θανάσιμης μαχητικής τέχνης, γνωστής σαν "Silat" ή "Pentjak Silat".

Στη Μαλαισία, όπου η τέχνη ονομάζεται bersilat, υπάρχουν περίπου 500 συστήματα. Στην Ινδονησία υπάρχουν ίσως 200, ενώ στις νότιες Φιλιππίνες εξασκούνται οι απόγονοι του Μαλαισιανού Silat Melayu και του κινέζικου Kuntao. Όμως πολλά συστήματα προτιμούν να μην αναγνωρίζονται από τις αντίστοιχες κυβερνήσεις τους. Έτσι δεν είναι εύκολο να υπολογιστεί ο ακριβής αριθμός των συστημάτων που εξασκούνται σήμερα. Τα αρχαιολογικά δεδομένα αποκαλύπτουν ότι κατά τον 6ο μ.Χ. αιώνα εξασκούνταν τυποποιημένα συστήματα μάχης στις περιοχές της Σουμάτρας και της Μαλαϊκής χερσονήσου. Δύο βασίλεια, το Σριβιτζάγια της Σουμάτρα από τον 7ο ως τον 14ο αιώνα και το Ματζαπαχίτ της Ιάβα από τον 13ο ως τον 16ο αιώνα, έκαναν ιδιαίτερη χρήση αυτών των πολεμικών τεχνών και επέκτειναν την κυριαρχία τους στο σύνολο σχεδόν των σημερινών χωρών της Ινδονησίας, Μαλαισίας και Σιγκαπούρης. Οι Ολλανδοί φτάνουν τον 17ο αιώνα και ελέγχουν το εμπόριο μπαχαρικών ως τις αρχές του 20ου αιώνα, με σύντομες περιόδους στις οποίες Βρετανοί και Πορτογάλοι προσπάθησαν ανεπιτυχώς να εγκατασταθούν στην Ινδονησία. Το "Silat" ή "Pentjak Silat", όπως λέγεται σήμερα στην Ινδονησία, εξασκείτο παράνομα μέχρι την ανεξαρτησία της χώρας το 1949. Ο διαρκής πόλεμος, το εμπόριο και η μετανάστευση των διαφόρων πολιτισμών στο Ινδονησιακό Αρχιπέλαγος από τον 6ο αιώνα, άφησαν φανερή επίδραση στο σημερινό "Pentjak Silat". Αυτές οι επιρροές φαίνονται με μορφές όπως η μουσική Νεπαλέζικου τύπου, τα ινδικά όπλα όπως η trisula, τα συστήματα Ινδικής πάλης, οι Σιαμέζικες φορεσιές, τα Αραβικά όπλα και τα Κινέζικα όπλα και μέθοδοι μάχης. Το "Pentjak Silat" παίζει ακόμη σημαντικό ρόλο στη ζωή χιλιάδων ανθρώπων στον Μαλαϊκό κόσμο, με τους μαχητές των χωριών να το εξασκούν καθημερινά.




Η λέξη "Pentjak" σημαίνει τις κινήσεις του σώματος που χρησιμοποιούνται στην μέθοδο εκπαίδευσης και η λέξη "Silat" σημαίνει την εφαρμογή αυτών των κινήσεων στην πραγματική μάχη. Κάθε σύστημα του Silat έχει τη δική του τυποποιημένη ύλη, την ιστορία, τις παραδόσεις του, μερικές από αυτές μυστικές, και άλλες ανοικτές στο κοινό. Το "Silat Pulut" είναι η μέθοδος που είναι ανοικτή στο κοινό, παρουσιάζεται σε δημόσιες τελετές όπως οι γάμοι. "Pulut" είναι το πιλάφι, που σερβίρεται στις γιορτές και τους γάμους των Μαλαίων. Έτσι το "Silat του πιλαφιού" χαρακτηρίζεται από φανταχτερές και αισθητικά όμορφες κινήσεις, που έχουν πολύ μικρή σχέση με την αληθινή αυτοάμυνα. Το "Silat Buah" σπάνια δείχνεται στο κοινό. "Buah" είναι το φρούτο, υποδηλώνοντας το μέρος του Silat που είναι χρήσιμο. Είναι η εφαρμογή ή οι τεχνικές αυτοάμυνας. Πολλά συστήματα σχετίζονται, λειτουργούν και ολοκληρώνονται σε ένα σύνολο. Κάθε κίνηση του σώματος ή του πνεύματος είναι συνεπής προς ορισμένες αρχές και κανόνες μάχης, δημιουργώντας έτσι ένα καταστρεπτικό σύστημα αυτοάμυνας.
Δεν υπάρχουν καθολικές προδιαγραφές για το Silat. Κάθε σύστημα έχει τις δικές του κινήσεις, τις ειδικά σχεδιασμένες τεχνικές του και τους κανόνες τακτικής. Αν και όλα τα συστήματα έχουν κινήσεις χεριών και ποδιών, το ποσοστό εξαρτάται από το κάθε σύστημα και τις τακτικές του. Μια αξιοσημείωτη τακτική είναι αυτή που ακολουθείται στο σύστημα Harimau από τη Σουμάτρα. Σ' αυτή τη μέθοδο, οι κινήσεις του ασκούμενου μιμούνται αυτές της τίγρης ("Harimau" σημαίνει τίγρης), όπου δίνεται μεγάλη έμφαση στο να μένει ο μαχητής κοντά στο έδαφος, μαζεμένος, ξαπλωμένος ή καθιστός. Η δύναμη και η ευελιξία που απαιτείται στα πόδια είναι εντυπωσιακή και ο μαχητής του Harimau μπορεί να χρησιμοποιήσει τα χέρια του σαν επιπλέον πόδια ή τα πόδια σαν επιπλέον χέρια. Μπορεί να αρχίσει τη μάχη κατευθείαν στο έδαφος, ή πρώτα να παγιδεύσει τον αντίπαλο και μετά, ρίχνοντάς τον, να συνεχίσει στο έδαφος. Άλλοι τύποι Silat της Σουμάτρας είναι τα Menangkabau, Podang, Sterlak, Lintau και Kumango. Από την άλλη μεριά, πολλά συστήματα της Ιάβα είναι περισσότερο ισορροπημένα στη χρήση χεριών και ποδιών. Απαιτούν δε από το μαχητή να μετακινείται κοντά στον αντίπαλο σε όρθια θέση πριν εκτελέσουν τις τεχνικές χεριών και ποδιών. Τέτοια συστήματα είναι τα Tjimande Serak, Tjikalong και Tjigrik. Τα ονόματα των συστημάτων έχουν πολύ διαφορετική καταγωγή. Τα συστήματα ονομάζονται έτσι από μία γεωγραφική περιοχή (πόλη ή περιφέρεια), από ζώα, από πνευματικές ή μαχητικές αρχές, από πρόσωπα ή από φυσικές δράσεις. Για παράδειγμα το σύστημα Undukaym Silat ονομάστηκε έτσι από τους βηματισμούς που μιμούνται τον τρόπο, που η κότα σκαλίζει το έδαφος. Το σύστημα Seitia Hati σημαίνει "πιστή καρδιά". Το σύστημα Mustika Kwitang ονομάστηκε έτσι από την περιφέρεια Kwitang της πόλης Τζακάρτα. Το Serak ονομάστηκε έτσι λόγω της εθνότητας των Menangkabau. Το Sterlak Silat σημαίνει "επίθεση με δύναμη". Η ποικιλία και διαφορετικότητα των ονομάτων είναι απεριόριστη.
Δεν είναι εύκολο να βρεθεί ένας καλός δάσκαλος του Silat που θα διαδώσει τις γνώσεις του. Το παραδοσιακό Silat είναι ιδιαίτερα κρυφό και μυστικό. Οι δάσκαλοι ποτέ δεν ανταγωνίζονται για μαθητές και συνήθως διατηρούν μικρές ομάδες μαθητών. Η ανεύρεση ενός τέτοιου δασκάλου του Silat γίνεται συνήθως πάντα μετά από συστάσεις ενός μέλους της οικογένειας ή ενός φίλου του. Η διαδικασία αποδοχής είναι συχνά πολύ επιλεκτική και η περίοδος δοκιμασίας είναι αυστηρή. Κάθε δάσκαλος έχει τα δικά του κριτήρια για να αξιολογήσει έναν μελλοντικό μαθητή, που συνήθως βασίζονται στο χαρακτήρα του μαθητή, ιδιαίτερα δε στην κρίση και την προσωπικότητα του, τους καλούς τρόπους, το ηθικό και το ήθος του. Η θέληση του μαθητή για γνώση είναι επίσης μεγάλης σπουδαιότητας, γιατί η εκπαίδευση θα είναι σκληρή. Σε πολλά συστήματα ο μαθητής, μετά την αποδοχή του, πρέπει να δώσει όρκο στο σύστημα. Η δοκιμαστική περίοδος λειτουργεί σαν φίλτρο, έτσι ώστε ο δάσκαλος να παρατηρήσει απευθείας της συμπεριφορά του μαθητή και να βγάλει τα συμπεράσματά του για την ειλικρίνειά του. Οι οδηγίες δίνονται πάντα προσωπικά και απευθείας από το δάσκαλο, ώστε αυτός να ξεχωρίζει καθαρά την ικανότητα και το ηθικό του μαθητή. Ο δάσκαλος θα απορρίψει όποιον κρίνει ότι η συμπεριφορά ή η προσωπικότητά του είναι ανάξια. Η πειθαρχία είναι σκληρή και οι παρεκτροπές οδηγούν συχνά στην αποπομπή του μαθητή. Η διδασκαλία με τον "παλιό τρόπο" δεν είναι εύκολη και επομένως ο αριθμός των ασκουμένων είναι πολύ μικρός. Δεν υποτίθεται ότι είναι ανοικτό στον καθένα. Τέτοια σχέση και τέτοιο καθεστώς εκπαίδευσης θεωρείται ιερό και δίδεται η μέγιστη σοβαρότητα από όλους όσους εμπλέκονται σε αυτό.

Αυτοάμυνα εναντίον Αθλήματος ή το Παλιό ενάντια στο Νέο.
Υπάρχει μία κίνηση σήμερα από τις διάφορες κυβερνήσεις της Ν.Α. Ασίας που προσπαθούν να οργανώσουν το Silat σαν άθλημα, σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, με αγώνες και διοργανώσεις και μέσα στο εκπαιδευτικό σύστημα, με κανόνες που προσπαθούν να ρυθμίσουν συλλογικά τη μεγάλη διαφορετικότητα των συστημάτων του. Παρόλα αυτά, σύμφωνα με τους "παραδοσιακούς", ο σκοπός του Silat είναι πάντα η αυτοάμυνα και όχι η σωματική εκπαίδευση ή το άθλημα. Η ανάπτυξη και η μετάβαση του Silat από τέχνη αυτοάμυνας σε αγώνισμα και σε εκπαίδευση σωματικής αγωγής είναι ένα προσφιλές θέμα μεταξύ των παλαιμάχων και των δασκάλων του Silat. Πολλοί από αυτούς αρνούνται να συμμετάσχουν στον "εκσυγχρονισμό" των τεχνών τους, προτιμώντας να παραμείνουν στη διδασκαλία μικρού αριθμού μαθητών με τον παραδοσιακό τρόπο. Αυτοί αισθάνονται ότι αν το Silat αναπτυχθεί σαν άθλημα, θα αδυνατίσει η μαχητική αξία του και τελικά θα χαθεί η αποτελεσματικότητά του σαν πολεμικής τέχνης. Αυτή η άποψη ασφαλώς έχει ουσία. Με την απομάκρυνση των μαχητικών χαρακτηριστικών, μερικές ζωτικές τεχνικές που προστατεύουν το λαιμό, τα μάτια, τα γεννητικά όργανα και τις αρθρώσεις θα καταργηθούν, αφού δεν θα εξασκούνται επειδή οι αθλητικοί κανόνες απαγορεύουν επιθέσεις σε αυτά τα σημεία. Όμως ο τρόπος που εξασκείσαι είναι και ο τρόπος που θα πολεμήσεις. Το παλιό Silat αναπτύσσει ανακλαστικές συνήθειες που επιτρέπουν στο μαχητή να αντεπιτίθεται αυτόματα στις ευαίσθητες περιοχές του αντιπάλου, ενώ παραμένει σε εγρήγορση για την προστασία των δικών του ευαίσθητων περιοχών. Στο αθλητικό Silat έχει χαθεί αυτή η εγρήγορση, με αποτέλεσμα την επικίνδυνη εξάρτηση από μία αναποτελεσματική μαχητική τέχνη που δεν είναι πια σχεδιασμένη για πραγματική αυτοάμυνα. Οι "παραδοσιακοί" πιστεύουν επίσης ότι το αγωνιστικό Silat θα επηρεαστεί από την επιτυχία στους αγώνες. Θα αναπτυχθούν σχολές εκπαίδευσης με σκοπό τη νίκη στους αγώνες, με αποτέλεσμα ένα σύστημα Silat αγώνων, με ειδικές τεχνικές σχεδιασμένες μόνο για νίκη σύμφωνα με τους κανονισμούς. Αυτές οι νέες δημιουργίες δεν έχουν τίποτα να κάνουν με την πραγματική αυτοάμυνα.




Ο αθλητικός αγώνας παρουσιάζει και άλλα προβλήματα ηθικών αξιών. Το παραδοσιακό Silat είναι κυρίως αμυντικού χαρακτήρα. Σπάνια ο μαχητής του Silat θα επιτεθεί πρώτος. Οι μαχητές του προτιμούν να περιμένουν την επίθεση πριν αντιδράσουν. Οι αξίες όμως των αγώνων είναι άλλες, γιατί ο μαθητής εκπαιδεύεται στην επίθεση ώστε να κερδίσει βαθμούς, αναπτύσσοντας έτσι επιθετική νοοτροπία και όχι αυτή της αντεπίθεσης από αμυντική θέση. Η εκπαίδευση του αθλητή αναπτύσσει αθλητική νοοτροπία όπως του τίμιου αγώνα ή της ιπποτικής παραδοχής της ανωτερότητας του συναθλητή. Ο μαχητής του Silat όμως δεν έχει τέτοια περιθώρια γιατί διακινδυνεύει την προσωπική του ασφάλεια ή και τη ζωή του. Δεν μπορεί να είναι ένας "έντιμος ηττημένος". Οι αξίες του παραδοσιακού Silat είναι η προστασία της ζωής του μαχητή με κάθε κόστος, κάνοντας οτιδήποτε κριθεί απαραίτητο για την επιβίωση αυτού ή της οικογένειάς του, αφού αυτός είναι ο μοναδικός λόγος εμπλοκής σε μάχη. Γι' αυτό και οι μαθητές διδάσκονται να σκέφτονται ότι ο συμμαθητής τους είναι ένας επιτιθέμενος που απειλεί τη ζωή τους. Αν διδάσκονταν να σκέφτονται ότι ο επιτιθέμενος είναι συναθλητής, τότε αυτό θα μείωνε το νόημα της τέχνης και το πνεύμα της πραγματικής μάχης. Στην εκπαίδευση του Silat, οι μαθητές διδάσκονται επίσης να λαμβάνουν υπόψη το κλίμα, τον ρουχισμό, την ώρα της ημέρας ή της νύχτας και το έδαφος όπου θα κληθούν να πολεμήσουν. Όλα αυτά συνδυάζονται για να καθορίσουν τις τακτικές και τη συναισθηματική ατμόσφαιρα της μάχης.
Η έμφαση της σωματικής εκπαίδευσης και των αγωνισμάτων στην αισθητική και όχι στη λειτουργία, είναι επίσης ο λόγος που στις νεότερες αγωνιστικές εκδόσεις του Silat εμφανίζεται μια αυξημένη ποσότητα "ηθοποιίας" και γυμναστικής. Ό,τι δείχνει φανταχτερό και ευχάριστο στα ανθρώπινα μάτια, μπορεί να μην έχει τίποτα κοινό με μία λειτουργία μάχης. Αυτές οι άχρηστες κινήσεις που προστίθενται για διασκέδαση, κατατρώγουν τη δομή του μαχητικού Silat και την εξασθενούν όπως οι τερμίτες που τρώνε τον ξύλινο σκελετό ενός σπιτιού. Οι παλιοί πιστεύουν ότι η εξάσκηση του παραδοσιακού συστήματα Silat έχει όλες τις προσωπικές επιδεξιότητες και την καλαισθησία που χρειάζεται, χωρίς να εξασθενούν την τέχνη με το να μετατρέπεται αυτή σε άθλημα αγώνων ή επιδείξεων.

Πολεμώντας με πολλούς αντιπάλους.
Όλα τα σοβαρά συστήματα του Silat διδάσκουν στο μαθητή τη μάχη με πολλούς αντιπάλους. Ο μαθητής, όταν αυτός εξασκείται μόνος ή με έναν αντίπαλο, διατηρεί την εγρήγορσή του στην πιθανότητα εμφάνισης άλλου επιτιθέμενου. Πολλά συστήματα θεωρούν σαν ελάχιστο όριο τους τρεις αντιπάλους και αναπτύσσουν ασκήσεις για την αντιμετώπιση πέντε ή επτά εχθρών. Οι περισσότερες τεχνικές του Silat είναι μίγμα λαβών και κτυπημάτων. Οι λαβές περιέχουν κινήσεις ρίψεων, σαρωμάτων και στιγμιαίας ακινητοποίησης του εχθρού. Ακόμη και στις περίπλοκες και θανάσιμες λαβές Buah Kunchi του Μαλαισιανού Bersilat, ο ασκούμενος μπορεί γρήγορα να αποδεσμευτεί ώστε να αντιμετωπίσει άλλον αντίπαλο. Αυτή η αποδέσμευση από έναν αντίπαλο είναι σημαντική ικανότητα σε πολλαπλή μάχη. Ο ασκούμενος δεν εγκλωβίζεται τόσο στην εφαρμογή μοχλών και πίεσης ώστε να μη μπορεί να ξεφύγει. Τα κτυπήματα χρησιμοποιούνται για να κάμψουν τον επιτιθέμενο πριν ακολουθήσουν οι λαβές. Αυτό το μίγμα λαβών-κτυπημάτων δίνει την ευελιξία στον ασκούμενο να προσαρμόζεται σε κάθε κατάσταση, ό,τι κι αν συναντήσει. Μόλις ο μαχητής αποτελειώσει τον επιτιθέμενο, επανέρχεται αμέσως στη θέση ετοιμότητας του συστήματός του, γιατί μία άλλη επίθεση μπορεί να έρχεται. Επιπλέον, ο προηγούμενος επιτιθέμενος που τώρα βρίσκεται στο έδαφος μπορεί τελικά να μην εξουδετερώθηκε. Μπορεί να άντεξε την τιμωρία ή όπως συμβαίνει σε πολλά συστήματα Silat να προσποιήθηκε ότι κτυπήθηκε, ελπίζοντας ότι ο μαχητής θα αφήσει την άμυνά του, ώστε να αντεπιτεθεί ξαφνικά. Είναι σημαντικό ο μαχητής να παίρνει στα σοβαρά τον επιτιθέμενο κάθε στιγμή, επειδή πάντα είναι επικίνδυνος ακόμα και όταν βρίσκεται στο έδαφος, ειδικά όταν εξασκείται έτσι ώστε αυτό να του γίνει συνήθεια. Αυτή η προσεκτική εγρήγορση είχε σαν αποτέλεσμα τον κανόνα της "υπερθανάτωσης" (overkill), που φαίνεται κυρίαρχος σε όλους τους τύπους αυτοάμυνας της Ν.Α. Ασίας. Ο κανόνας αυτός είναι η χρήση επαναλαμβανόμενων τεχνικών εναντίον του αντιπάλου, ακόμη και αν αυτός φαινομενικά εξουδετερώθηκε. Η πείρα λέει στους μαχητές του Silat ότι ένα-δύο κτυπήματα ή εξαρθρώσεις σπάνια αποτελειώνουν τη "δουλειά". Έτσι για ασφάλεια έχει ενσωματωθεί στα αντανακλαστικά του ασκούμενου μία ποικιλία συνεχόμενων τεχνικών που ακολουθούν.

Η χρήση των όπλων.
Φυσικά, οι κλασικές σπουδές του Silat απαιτούν ο ασκούμενος να γνωρίζει τη χρήση των παραδοσιακών όπλων, όπως είναι το μαχαίρι, το ραβδί, το κοντάρι, το κλαδί (tjabang), το κοντό σπαθί και το sarong (υφασμάτινη ταινία) ή το σχοινί. Μέρος αυτής της εκπαίδευσης ήταν ιστορικά και η Ινδονησιακή ξιφασκία Tjakalele, που θεωρείται από κάποιους ο πρόγονος της Φιλιππινέζικης οπλομαχίας Eskrima. Όπως σημειώνει ο Draeger, "κανένα σύστημα του Pentjak Silat δεν είναι τόσο ανόητο, ιδανικό ή αφελές ώστε να απαιτεί την αποκλειστική χρήση άοπλων τακτικών για την επίλυση κάθε μάχιμης κατάστασης". Η χρήση αυτών των όπλων και των αντικειμένων βασίζεται στην ίδια τεχνική λογική όπως και η άοπλη ύλη των djurus (κινήσεις χεριών – φόρμες) και των Langkahs (βηματισμών). Με αυτό τον τρόπο, αντικείμενα του καθημερινού περιβάλλοντος όπως μολύβια, χτένες, ποτήρια, παπούτσια, ζώνες και μαγειρικά σκεύη (ακόμα και αλατιέρες) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ενίσχυση κάποιας τεχνικής. Στο Silat αυτοάμυνας, το περιβάλλον χρησιμοποιείται όποτε είναι δυνατόν και αν το επιτρέπει ο χρόνος, γιατί ο επιτιθέμενος, αν και φαινομενικά άοπλος, μπορεί να κρύβει κάποιο δικό του όπλο. Οι κινήσεις του πρέπει να αντιμετωπιστούν με περίσσεια προσοχή. Με αυτό το ενοποιημένο και συνεκτικό σύστημα σταθερά τοποθετημένο στο μυαλό του ασκούμενου, μπορεί αυτός να αντικαταστήσει και να μεταφέρει τη χρήση των όπλων στις άοπλες τεχνικές που ήδη γνωρίζει. Οι επιδεξιότητές του είναι ήδη ανεπτυγμένες από την άοπλη εκπαίδευσή του. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο από ό,τι στις τέχνες των Φιλιππίνων, όπου διδάσκονται πρώτα οι ένοπλες μέθοδοι και κατόπιν οι άοπλες εκδοχές τους.
Οι ενοποιημένες αρχές του Silat χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν τον ασκούμενο να πολεμήσει στη μάχη χωρίς να συγχύζεται για το τι θα κάνει μετά. Αυτές οι ενοποιημένες αρχές βασίζονται στη φυσική της αποδοτικότητας των τεχνικών και στην οικονομία κινήσεων, και κρατούνται μυστικές για κάθε σύστημα. Βοηθούν δε τον ασκούμενο να καταλάβει τις ατελείωτες παραλλαγές των άοπλων τεχνικών. Είναι τόσες πολλές, που δεν έχουν όλες όνομα, αλλά αναγνωρίζονται από τους "εσωτερικούς" κάθε συστήματος από την βασική τεχνική της άοπλης ύλης από όπου ξεκινούν. Οι μαχητές του Silat χρησιμοποιούν όλα τα μέρη του σώματος για λαβές, εξαρθρώσεις ή κτυπήματα. Αντικαθιστώντας για παράδειγμα τον αγκώνα με τον ώμο, κάποιος μπορεί βασικά να εκτελέσει τις ίδιες τεχνικές κλειδωμάτων. Οι διάφορες κινήσεις των χεριών, παρόμοιες του ράμφους του γερανού, των νυχιών της τίγρης ή του αετού, της γροθιάς του πάνθηρα, όπως αυτές που χρησιμοποιούνται στο Kung Fu, μπορούν να προσαρμοσθούν ακαριαία στις διάφορες τεχνικές. Ο ασκούμενος, σε κάποιο σημείο της εκπαίδευσης που καθορίζεται από το δάσκαλο, μαθαίνει τα τρωτά σημεία του σώματος στα οποία κατευθύνονται οι τεχνικές που έμαθε. Κάθε ολοκληρωμένη σειρά κινήσεων έχει πολλές μαχητικές ερμηνείες και εφαρμογές, που επεξηγούνται σταδιακά στο μαθητή.

Ο εσωτερικός πνευματικός πυρήνας.
Κανένα σύστημα του παραδοσιακού Silat δεν είναι ολοκληρωμένο χωρίς ισχυρή πνευματική εκπαίδευση. Γνωστή σαν "Kebatinin" ή "Limu", αυτή θεωρείται πολύ σημαντική για την προετοιμασία του μαχητή στη βία και τις επιπτώσεις της αληθινής μάχης. Μερικοί συγχέουν την πνευματική πλευρά του Silat με το κοινό θέαμα των περιπλανώμενων μάγων, σαν απόδειξη πνευματικής δύναμης και γνώσης. Αυτό το θέαμα περιλαμβάνει κατάποση ξυραφιών ή σπασμένων γυαλιών, τρύπημα του σώματος με βελόνες και άλλα, που εντυπωσιάζουν το αμαθές κοινό και δικαιολογούν τη δραστικότητα της τέχνης. Παρόλα αυτά, η αληθινή πνευματική εκπαίδευση είναι δύσκολη δουλειά στον εσωτερικό εαυτό, είναι η αναζήτηση για εκείνες τις αλήθειες, που οδηγούν στην ταπεινοφροσύνη και το σεβασμό της ζωής. Δεν υπάρχει χώρος για μυστήρια κόλπα και μυστικιστικές αυταπάτες στο αληθινό Silat. Αν ο μαθητής μάθει να εξαρτάται από μυστικισμό που δεν καταλαβαίνει, τότε μαθαίνει να εξαρτάται από κάτι έξω του εαυτού του και αυτό αποδυναμώνει τη δική του φύση. Το αληθινό πνευματικό Silat δυναμώνει τη θέληση και τη γνώση του ατόμου, ώστε να εξαρτάται από τον εαυτό του. Η έμφαση στο μυστικισμό συνήθως δηλώνει την απουσία αληθινής γνώσης και κατανόησης. Όπως λέει ο Pendekar (αρχηγός συστήματος) Paul Dethouars, του συστήματος Serak: "η αλήθεια της μάχης είναι τόσο δύσκολο να κατανοηθεί, που γιατί να μυστικοποιείται δημιουργώντας έτσι περισσότερα εμπόδια στην κατανόησή της;".
Μία όψη που είναι περικυκλωμένη με μυστικισμό είναι η χρήση φυλακτών, προσευχών και ιεροτελεστιών τέτοιων που να επιφέρουν προστασία και το άτρωτο του ασκούμενου, που θα βρεθεί σε κίνδυνο αναγκαζόμενος να χρησιμοποιήσει τις επιδεξιότητές του. Αυτές οι μέθοδοι είναι μοναδικές σε κάθε δάσκαλο και σύστημα του Silat και δεν αποκαλύπτονται ποτέ στο κοινό. Τα φυλακτά και οι προσευχές σε όλα τα συστήματα έχουν σαν κοινή λειτουργία την φυσική υπενθύμιση προς τον μαθητή της σύνδεσής του με τα αληθινά μυστήρια: το Θεό, το Άπειρο και το Σύμπαν. Η υπενθύμιση ενισχύει επίσης την πίστη στο συγκεκριμένο σύστημα που διδάχθηκε. Για παράδειγμα, αν κάποιος φοράει ένα φυλακτό από δόντι τίγρης, αυτό είναι φυσική υπενθύμιση προς τον ασκούμενο, ότι όταν χρησιμοποιεί το Silat του γίνεται όπως η τίγρης, παίρνοντας τη μαχητική συμπεριφορά της. Όλες οι μέθοδοι του Silat περιλαμβάνουν ένα σύστημα πίστης, που βασίζεται κυρίως στις θρησκευτικές πεποιθήσεις του δασκάλου, όπως στον Ινδουισμό αν ο δάσκαλος είναι από το νησί Μπαλί, στο Μουσουλμανισμό ή το Χριστιανισμό που είναι πολύ κοινός μεταξύ των Φιλιππινέζων Escrimadors. Μερικοί δάσκαλοι δεν δέχονται τους μαθητές τους στα υψηλά κλιμάκια της τέχνης, αν δεν έχουν κοινές με αυτούς θρησκευτικές πεποιθήσεις. Άλλοι πάλι είναι ανεκτικότεροι ως προς αυτό, χρησιμοποιώντας άλλα κριτήρια για να κρίνουν το χαρακτήρα του μαθητή. Ανεξάρτητα πάντως θρησκευτικής πίστεως, το αποτέλεσμα είναι ότι έτσι αναπτύσσεται στο μαθητή αυτοπεποίθηση, θάρρος και θέληση να πολεμήσει για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη και αυτό του παρέχει ισχυρή υποστήριξη στις μαχητικές τεχνικές που έμαθε.




Η φιλοσοφική διδασκαλία του Silat δεν βασίζεται μόνο στη θρησκευτική πίστη, αλλά και στην ανάπτυξη τρόπου ζωής μέσω της εξάσκησης. Οι παλιοί δάσκαλοι του Silat έλεγαν ότι μπορούν να αναγνωρίσουν το χαρακτήρα ενός ανθρώπου από τον τρόπο που εξασκείται. Αν είναι συνέχεια βιαστικός στην εκτέλεση της ατομικής άσκησης (φόρμας), το ίδιο πιθανώς θα είναι στη ζωή του και στη δουλειά του με συνέπεια να έχει φτωχά αποτελέσματα. Η σκληρή προπόνηση στην τεχνική και η σημασία στη λεπτομέρεια εξαγνίζουν και δυναμώνουν το χαρακτήρα, μειώνοντας τις αδυναμίες του. Έτσι, ο μαθητής μπορεί για πολύ καιρό να έχει ολοκληρώσει την ύλη, αλλά αυτή έχει αξία μόνο αν μπορεί να εφαρμοστεί σε όλες τις πτυχές της ζωής του, όταν δηλαδή αυτός θα έχει φτάσει σε βαθύτερα επίπεδα αυτογνωσίας. Η εκμάθηση του παραδοσιακού Silat δεν είναι εύκολη και εκεί βρίσκεται η αξία της. Ένα παλιό ρητό των ανθρώπων του Silat λέει: "Δεν διαλέγεις το Silat, το Silat σε διαλέγει". Με τη σκληρή δουλειά που απαιτείται για την κατανόηση της τέχνης, η ίδια η τέχνη διαλέγει τους άξιους μαθητές της και τελικά τους μετασχηματίζει.

Αναδημοσίευση από το 20ο τεύχος του περιοδικού «Μονοπάτι του Πολεμιστή»

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση, αρκεί να αναφέρεται η πηγή.