Καλάθι Αγορών


Εμφάνιση Καλαθιού
Το Καλάθι σας είναι άδειο.

Σύνδεση Πελατών

Προϊόντα

Αναζήτηση Προϊόντων

ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑ Εκτύπωση E-mail
H MAΓEIA της ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ,
και η σχέση της με το KUNG-FU (WU-SHU) και τον ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ
της Ανδρονίκης Φιλιππάτου, Σωματικής Ψυχοθεραπεύτριας






ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

''ΝΟΥΣ ΥΓΙΗΣ ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ ΥΓΙΗ''
Οι πρόγονοί μας, μ΄ αυτήν την απλή αλλά περιεκτική φράση, μας δείχνουν την άμεση σχέση που υπάρχει ανάμεσα στο γνωστικό, συναισθηματικό και σωματικό επίπεδο, των λειτουργιών του ανθρώπου.

Ο όρος «σωματική ψυχοθεραπεία» ακούγεται καινούργιος, η αντίληψη όμως της ολιστικής αντιμετώπισης των ανθρωπίνων διαταραχών, είναι πολύ παλιά. Ο άνθρωπος είχε παρατηρήσει από την αρχαιότητα, ότι η ψυχική, νοητική και σωματική κατάστασή του, είναι ενιαία, αλληλοεπηρεαζόμενη και λειτουργούσα ταυτόχρονα. Κάθε φορά που έχουμε ενοχλήσεις ή πόνους στο σώμα, σημαίνει ότι έχει διαταραχθεί κάποια προϋπάρχουσα ισορροπία. Όλες οι ανθρώπινες λειτουργίες είναι εξίσου σημαντικές και δρουν σε αρμονική, δυναμική αλληλεπίδραση. Όταν έχουμε υπερλειτουργία ενός επιπέδου, αυτό συμβαίνει σε βάρος κάποιου άλλου, οπότε πονάμε ή αρρωσταίνουμε ή δεν ξέρουμε τι μας συμβαίνει.

Σε κάθε στιγμή της ζωής μας, υπάρχει η άμυνα και η επίθεση με την ευρύτερη έννοια, μία ένταση στα βήματα, ή άλματα προς τα μπροστά και μία χαλάρωση στα βήματα προς τα πίσω. Αυτά τα φυσικά και αναγκαία βήματα, οι άνθρωποι τα κάνουμε με τα πόδια, τα χέρια την ψυχή και το μυαλό.

Σε κάθε μας βήμα, εκτός από τη σωματική αντοχή, η ΨΥΧΗ είναι παρούσα κι απαιτητική. Κάθε μας κύτταρο κουβαλάει την ψυχή, την ιστορία μας, καταγεγραμμένη στο αυτόνομο νευρικό σύστημα, το συμπαθητικό και το παρασυμπαθητικό.

Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν επίσης στο: «ΓΝΩΘΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ» δηλαδή γνώρισε τον εαυτό σου, διαδικασία την οποία θεωρούσαν ως υψίστη αρετή και θα τολμούσα να ισχυριστώ, το μόνο σίγουρο γιατρικό στις μέρες μας.

Όλοι οι πρωτόγονοι λαοί, από τους Ινδιάνους μέχρι τους Έλληνες, με την αλλαγή των καιρικών συνθηκών, έκαναν τελετές και μυστήρια, ώστε να ξορκίζουν το ''κακό'' τόσο μέσα τους, όσο και έξω τους. Αναπόσπαστο, σημαντικό μέρος αυτών των τελετών, ήταν οι έντονες μουσικές και συντονισμένες ή ασυντόνιστες κινήσεις, εξοντωτικοί χοροί, νηστείες και γενικότερα εξαντλητική σωματική κάθαρση, για την πλήρη αναγέννηση του οργανισμού.

ΤΟ ΖΩΝΤΑΝΟ ΣΩΜΑ

Σταθερό Σημείο Αναφοράς στον ΧΩΡΟ και τον ΧΡΟΝΟ!!!


Ζούμε με το σώμα μας, στο σώμα μας, για το σώμα μας, ελεύθεροι να το αγνοήσουμε ή να το φροντίσουμε, να το συμπονέσουμε ή να το ταλαιπωρήσουμε. Είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι γνώστες του εαυτού μας εν δυνάμει. Αν φοβόμαστε την υπευθυνότητα, τότε φοβόμαστε την ελευθερία, και έτσι είμαστε δέσμιοι του φόβου μας, επιτρέποντάς του να ελλοχεύει σε όλη μας την ύπαρξη.

Το σώμα, σε κάθε του κύτταρο, έχει καταγεγραμμένα συναισθήματα, που συνδέονται με πρόσωπα και πράγματα, άπειρη «σοφία», αγάπη και μίσος, φόβο και θάρρος, λογική και τρέλα. Τα πόδια μας, τα χέρια μας, τα μάτια, η μύτη, τα έντερα, η καρδιά, το στομάχι, μας μιλάνε, μας τραγουδάνε, μας τραβάνε και μας καίνε, δίνοντάς μας πολλά μηνύματα για τη κατάστασή τους. Το ζήτημά μας είναι κατά πόσον γνωρίζουμε, κατανοούμε ή ακούμε τις ανάγκες τους ή τις διαμαρτυρίες τους κάθε φορά. Δεν μας δίδαξε όμως κανείς πως γίνεται κάτι τέτοιο. Μόνοι μας, τυχαία, ψάχνουμε με την πίεση του πιο δυνατού ενστίκτου πού διαθέτουμε, την αυτοσυντήρηση.

Η κοινή επικρατούσα αντίληψη είναι: «έχεις πρόβλημα; είσαι άρρωστος; πήγαινε στον γιατρό να στο λύσει». Όλοι στους γιατρούς πάμε όταν αρρωσταίνουμε και πολύ καλά κάνουμε. Ο τρόπος διαφέρει, η συνειδητότητα, η επίγνωση.

Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματά μας. Ο ένας είναι η ένεση ή το χάπι της λησμονιάς, που καταλήγουμε π.χ. σε κρίση πανικού ή κατάθλιψης και ο άλλος είναι η αναζήτηση του πανικού ή της κατάθλιψης σύμφωνα με τη προσωπική μας ιστορία, η συνειδητοποίηση, η αυτογνωσία και έτσι η αυτοθεραπεία. Μόνο που ο ένας δρόμος είναι η «πεπατημένη», ενώ ο άλλος είναι μοναδικός, προσωπικός, τον ανοίγεις με τα δικά σου χέρια και τον περπατάς με τα δικά σου πόδια.

Η Σωματική Ψυχοθεραπεία με την αυτογνωσία που μας προσφέρει, ενισχύει την υγεία, ανεβάζει το ανοσοποιητικό σύστημα, δυναμώνει γενικότερα τους μηχανισμούς άμυνας και επίθεσης του οργανισμού μας, τόσο σε σχέση με την εσωτερική μάχη των αντισωμάτων, όσο και με την εξωτερική μάχη της επιβίωσης στο περιβάλλον. Σαν διαδικασία είναι συναρπαστική, γιατί ανακαλύπτεις συνέχεια καινούργια πράγματα για την ψυχή και το σώμα και λυτρωτική γιατί σε θεραπεύει, σε κάνει αφεντικό του εαυτού σου.


ΕΙΔΙΚΑ ΠΕΡΙ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΗ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ !!!


Η αναπνοή είναι μια «αθέλητη», ασυνείδητη λειτουργία του σώματος, η οποία βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο του αυτόνομου νευρικού συστήματος (συμπαθητικό-παρασυμπαθητικό). Αυτό σημαίνει, ότι οι ξεχασμένες εμπειρίες των πρώιμων χρόνων της ζωής μας, έχουν επηρεάσει την αναπνοή, κυρίως όσον αφορά τα μόνιμα «μπλοκαρίσματα». Μόνιμο μπλοκάρισμα της αναπνοής, θεωρούμε τη σχετική ακινητοποίηση κάποιας αναπνευστικής περιοχής, γεγονός που καθορίζει και τη στάση του σώματος.

Έχουμε όλοι, τριών ειδών βασικές αναπνοές. Θωρακική, Διαφραγματική και Κοιλιακή. Όλες είναι απαραίτητες και λειτουργούν επιλεκτικά. Π.χ. όταν ένας άνθρωπος τρομάζει, υψώνει του ώμους και κρατάει τον αέρα στο στήθος του. Όταν περάσει η στιγμή του τρόμου, η ροή της αναπνοής επανέρχεται βαθιά μέχρι την κοιλιά.

Σε ανθρώπους που έχουν ζήσει σαν παιδιά, κάτω από συνθήκες συνεχόμενου τρόμου, αυτή η στάση εγκαθίσταται στο σώμα τους και γίνεται «μόνιμη», με συνέπεια να δυσκολεύονται να χαλαρώσουν εντελώς και να ξεκουραστούν βαθιά.

Η άποψη της σωματικής ψυχοθεραπείας είναι, ότι όσο κι αν επέμβουμε στο σωματικό επίπεδο, αν το άτομο δεν αντιμετωπίσει το ψυχολογικό υπόβαθρο των στάσεων του σώματος και της προσωπικής του ιστορίας, το μπλοκάρισμα επανέρχεται και το άτομο ζει σε συνθήκες εσωτερικού - ασυνείδητου φόβου και τρόμου και ας μην υπάρχει πραγματικός εχθρός που να τον απειλεί.


Στο προσωρινό μπλοκάρισμα, όπου υπάρχει πραγματική απειλή, το σώμα σφίγγεται, τα ποσοστά αδρεναλίνης αυξάνουν στο αίμα και το άτομο εξαπολύει τους αμυντικούς μηχανισμούς της φυγής ή της επίθεσης. Μετά όμως από την αντιμετώπιση του «εχθρού», ο άνθρωπος ξεκουράζεται και χαλαρώνει, ώστε να επανακτήσει τις δυνάμεις που κατανάλωσε, προς αντιμετώπιση της απειλής. Αυτό είναι φυσιολογικό και δεν επιφέρει καμία βλάβη στον οργανισμό. Το πρόβλημα βρίσκεται όταν έχει εγκαθιδρυθεί το μπλοκάρισμα και η στάση τρόμου στο σώμα.





ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΣΑ

Στην αρχαία Ελλάδα, θεωρούσαν ότι υπάρχει μεγάλη σχέση μεταξύ της ψυχής και της αναπνοής. Ο Εμπεδοκλής, ονόμαζε την αναπνοή πνεύμα, εννοώντας με αυτόν τον τρόπο το διάφραγμα που την ρυθμίζει. Στη μυθολογία, ο αέρας που κυκλοφορεί μέσα στο σώμα, θεωρείται ο μοναδικός τρόπος επικοινωνίας με το Aσυνείδητο. Για τους Ορφικούς και τον Πλάτωνα, η ψυχή είναι εγκαταλελειμμένη μέσα στο σώμα και μετακινείται χρησιμοποιώντας σαν μέσον την αναπνοή.

Στις τεχνικές του ΤΑΟ και του ΚUNG-FU, αναπτύσσονται δώδεκα διαφορετικοί τρόποι αναπνευστικών κινήσεων, για να διοχετευθεί αρμονικά η ζωτική ενέργεια μέσα στο σώμα, έτσι ώστε ο άνθρωπος να αποδίδει το μέγιστο δυνατόν, με ηρεμία, χαρά και αυτεπίγνωση. Με την τεχνική του ΖΕΝ (ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟ), είναι δυνατόν να φτάσει κανείς σε καταστάσεις βαθιάς αυτοσυνείδησης. Η ινδική κουλτούρα, αναφέρει τον μύθο MAHAVISUN, σύμφωνα με τον οποίο, σε κάθε εκπνοή γεννιέται ένας καινούργιος κόσμος, ο οποίος έρχεται μετά να αναρροφηθεί από την επόμενη εισπνοή.
Ο Βίλχελμ Ράιχ, που υπήρξε πατέρας της σωματικής ψυχοθεραπείας, ανακάλυψε ότι η ζωτική ενέργεια, που ονόμασε ΟΡΓΟΝΗ, μπορεί να σταματήσει σε μερικά σημεία του σώματος.

Η Αναπνοή επίσης, συμμετέχει στην παραγωγή της φωνής. Άλλωστε, όσα είδη αναπνοής έχουμε άλλα τόσα είδη φωνής διαθέτουμε. Η καταπίεση της φωνής, των δακρύων, της κραυγής και όλων των έντονων συναισθημάτων που μπορούν να εκδηλωθούν με τον λόγο και τον ήχο, προκαλεί χρόνιες εντάσεις, που δημιουργούν αναπνευστικές δυσκολίες.

Η πρώτη δουλειά του Σωματικού Ψυχοθεραπευτή, είναι να παρατηρήσει τον τύπο της αναπνοής και τα μπλοκαρίσματά της, ώστε να επέμβει σωστά και αποτελεσματικά, ξεκινώντας από το θεραπευτικό άγγιγμα (healing touch), έως την έντονη πίεση στα σημεία του νευροφυτικού συστήματος. Με τη σταδιακή επέκταση της αναπνοής και τη χαλάρωση, απελευθερώνονται μνήμες, εικόνες και βιώματα από το παρελθόν, δυσάρεστα ή ευχάριστα. Όλα αυτά, συνδέονται με τη τωρινή κατάσταση του ανθρώπου, ώστε τα σκοτεινά κομμάτια του «πάζλ» της ζωής του να φωτιστούν. Σιγά-σιγά μαθαίνει τον εαυτό και το παρελθόν του, σωματικά, ψυχικά, γνωστικά και κατανοεί βαθιά τις στάσεις και συμπεριφορές του.

Πλουτίζοντας την αναπνοή του, ο άνθρωπος πλουτίζει τη ζωή του, θεραπεύει το σώμα του, και τελικά ΣΩΖΕΙ την ταλαίπωρη ψυχή του. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ζήσει κυριολεκτικά με κομμένη την ανάσα ή μόλις και μετά βίας αναπνέουν, όχι για να ζήσουν, αλλά για να μην πεθάνουν τελείως.


ΤΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ

«Το κομμάτι του εαυτού μου που δεν γνωρίζω, καταλήγει να με εξουσιάζει», συνήθιζε να λέει ο σοφός Σωκράτης. Αυτό το κομμάτι, είναι το λεγόμενο ασυνείδητο. Είναι αυτό που μας συμβαίνει και δεν το καταλαβαίνουμε. Είναι το σύνολο των καταγραμμένων βιωμάτων από την ενδομήτρια ζωή μας, τη νηπιακή και παιδική ηλικία, τα περισσότερα των οποίων, στην ενήλικη ζωή μας ξεχάστηκαν, διότι δεν μας χρειάζονται άλλωστε. Το νευρικό μας σύστημα όμως και ιδιαιτέρως το αυτόνομο (συμπαθητικό-παρασυμπαθητικό), θυμάται τα πάντα και ξέρει τα πάντα για μας. Γι ΄αυτό το σύστημα, τίποτα δεν είναι πεπερασμένο ή παρελθόν, όλα είναι παρόντα και λειτουργούν με μια φοβερή σοφία αυτόματης αλληλεπίδρασης, ενός συνδυασμού εκατομμυρίων εγκεφαλικών κυττάρων, νευρώνων, και συνδέσεων φλοιού και αμυγδαλής. Είναι το σύστημα που ξέρει, κι έτσι εξουσιάζει, δημιουργεί πόνους, φαγούρες, εξάψεις, ταχυκαρδίες, κρυάδες, όγκους, ασθένειες, νευρόπονους, μπλοκαρίσματα στην αναπνοή, εφιάλτες, ατυχήματα κι οτιδήποτε συμβαίνει, χωρίς τη θέλησή μας.

Έτσι λοιπόν ένας δρόμος μας σώζει: τα κλειδιά και η γέφυρα. Τα κλειδιά για τον μηχανισμό λειτουργίας του νευρομυικού μας συστήματος και η γέφυρα για να συνδέσουμε το τωρινό μας πρόβλημα, με την ιστορία της ζωής μας. Εδώ ακριβώς βρίσκεται και η μαγεία της σωματικής ψυχοθεραπείας. Προσφέρει αυτά τα «όπλα», περιουσία για όλη μας τη ζωή, με έναν τρόπο δυναμικό, βιωματικό, αυτογνωσιακό, με απόλυτο σεβασμό και εμπιστοσύνη στη φυσική ροή της προσωπικότητας του καθένα.


KUNG FU - WU-SHU

Οι αρχαίοι Κινέζοι, στήριζαν ολόκληρη την ιατρική τους στην ΟΛΙΣΤΙΚΗ αντιμετώπιση των διαταραχών και κυρίως στην ΠΡΟΛΗΨΗ της ασθένειας. Οι Κινέζοι πλήρωναν τους γιατρούς τους, όσο διάστημα κατόρθωναν να τους διατηρούν υγιείς, δυνατούς και χρήσιμους. Όταν αρρώσταιναν, τους έκοβαν το επίδομα. Φαντάζεστε λοιπόν, ότι ολόκληρη η ιατρική τους βασιζόταν στην ΥΓΕΙΑ κι όχι στην ασθένεια.

Γι' αυτόν τον λόγο, οι πολεμικές τέχνες τους δεν είναι απλά ένα χόμπι αλλά μία σοβαρή ενασχόληση μέσα στη καθημερινή τους ζωή. Τόσο στη Σωματική ψυχοθεραπεία, όσο και στο Κούνγκ-φού, με τη στάση «μάμπου», αποκτάμε γερό grounding, δηλαδή σωστή γείωση, ολοκληρωμένη επαφή με τη γη, στηριζόμενοι και στα έξι σημεία των ποδιών μας, στις πατούσες. Δυνατότητα που την έχουμε στο σώμα μας, αλλά λόγω διαφόρων συνθηκών και καταστάσεων, σιγά - σιγά τη χάσαμε, με συνέπεια να γέρνει το σώμα μας λίγο αριστερά, λίγο δεξιά, μπρος ή πίσω, επιβαρύνοντας έτσι κάποια σημεία και αχρηστεύοντας κάποια άλλα. Με τη συνεχή εξάσκηση, μαθαίνουμε σιγά-σιγά να αφήνουμε το σώμα στη γη, χωρίς να σφίγγουμε τα πόδια πάνω της. Εμπιστευόμαστε το χώμα που πατάμε, τα δικά μας πόδια. Το ίδιο συμβαίνει και με τα χέρια, που σε πολλούς ανθρώπους είναι άτονα και κρύα. Με τον άπειρο συνδυασμό κινήσεων, δυναμώνουν τόσο, ώστε να μπορούν να εκφράσουν από απέραντη τρυφερότητα, έως πλήρη επιθετικότητα. Ανοίγει ο δρόμος να πάρουμε τη ζωή στα δικά μας χέρια, στηριζόμενοι στα δικά μας πόδια, με αυτοσεβασμό και αυτοπεποίθηση.


Με τις συνεχείς προπονήσεις, ανοίγει η αναπνοή και μέσα από την εκπαίδευση διαφόρων στάσεων του wu-shu, αποκτάμε ισορροπία και εγρήγορση. Κινούμε τα 206 οστά μας, εκτελώντας συνεχώς πολλές περιστροφικές κινήσεις, εκμεταλλευόμενοι όλες τις δυνατότητες που έχουν οι αρθρώσεις μας. Με την ατελείωτη επανάληψη αυτών των κινήσεων, ανοίγουν αμπαρωμένες κάμαρες του μυαλού μας, που χρόνια τώρα από γενιά σε γενιά έχουν μπει σε αχρηστία, λόγω του μοντέρνου τρόπου ζωής.

Ενδεικτικά, θα αναφερθώ σε έναν κανόνα που περιέχεται στη διεθνή φόρμα του κονταριού NAN-GUN, που με εντυπωσίασε. Πρόκειται για ένα χτύπημα που ξεκινάει, κρατώντας το κοντάρι με τα χέρια τεντωμένα, ψηλά πάνω από το κεφάλι, παράλληλο με το έδαφος, με το βάρος στο ένα πόδι, ενώ το άλλο προστατεύει το γόνατο και καταλήγει με καίριο κτύπημα σε στάση ''κουμπού'' με τεντωμένα χέρια, το κοντάρι παράλληλα στο έδαφος και μια κραυγή εκ βαθέων (de-profundis). Αυτή η κίνηση στην επανάληψή της, ξεκολλάει τα πλευρά, ανοίγει το διάφραγμα, ισιώνει την πλάτη και τελικά με την κραυγή (όταν την καταφέρουμε), ανοίγει τα «τσάκρας» - σημεία του σώματος που μπλοκάρει η ενέργεια.


ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

Ηράκλειτος: ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ ΚΑΙ ΟΥΔΕΝ ΜΕΝΕΙ (όλα κυλούν-ρέουν και τίποτε δεν μένει ίδιο).


Τα πάντα στη φύση ακολουθούν μία φυσική, νομοτελειακή ροή και κίνηση. Αυτό συμβαίνει στο σώμα μας και την ενέργεια που εμπεριέχει. Αυτήν τη φυσική ροή των κινήσεων, μπορούμε να την κατανοήσουμε στο ΤΑΙ-ΤΣΙ, εντελώς ξεκάθαρα. Όλοι όσοι ασχολούνται με τις πολεμικές τέχνες, θα έπρεπε να αποκτήσουν κάποια επαφή με το ΤΑΙ-ΤΣΙ, ώστε να νοιώσουν στο πετσί τους την ΟΛΟΚΛΗΡΗ κίνηση και τις δυσκολίες που πιθανόν συναντήσουν. Το ΤΑΙ-ΤΣΙ, είναι κάτι σαν προπαίδεια όλων των πολεμικών τεχνών, που μας δίνει χρόνο να αναγνωρίσουμε ποιοι είμαστε, πού πατάμε και πού βρίσκεται η δική μας ενέργεια. Στον βαθμό πού η ενέργεια αυτή κινείται αβίαστα σε όλα μας τα συστήματα, νοητικό, συναισθηματικό, σωματικό, με αλληλουχία και συνεργασία, ο δρόμος μιας πλούσιας και υγιούς ζωής, είναι ανοικτός.

Πόσο εύκολο όμως είναι αυτό, για τον σημερινό αγχωτικό άνθρωπο, του δυτικού πολιτισμού; Ο άνθρωπος της δύσης, κυνηγώντας την οικονομική επιτυχία από τη μια και καθηλωμένος παθητικά στην Τ.V. από την άλλη, χάνει εύκολα τον εαυτό του, την ψυχή του και απομακρύνεται από τα δικά του συναισθήματα και τις δικές του ανάγκες. Ζει πολύ με το μυαλό και λιγότερο με το σώμα, με συνέπεια να είναι μπερδεμένος και διχασμένος.

Ο Διαλογισμός, είναι μια κατάσταση κάθαρσης του μυαλού από τις άπειρες σκέψεις και εμμονές, πολλές από τις οποίες είναι συνήθως ξένες, άχρηστες ή αρνητικές. Για τους ανατολικούς, είναι προσευχή που τους βοηθάει να γνωρίζουν κάθε φορά όλο και περισσότερο τον εαυτό τους και να καλωσορίσουν το φυσικά αναδυόμενο καινούργιο, από μέσα τους. Έτσι κι αλλιώς, το ανθρώπινο σώμα αλλάζει. Κάθε 7 χρόνια, ανανεώνονται όλα του τα κύτταρα. Όταν αναγνωρίζουμε κάθε φορά τις εναλλαγές της σωματικής και ψυχικής μας υπόστασης, είμαστε κυρίαρχοι του εαυτού μας και αρχίζουμε να ζούμε λεύτεροι από τον ανώφελο φόβο και την ενοχή, χωρίς πραγματικό λόγο. Ο φόβος και η ενοχή μας συρρικνώνουν, μας περιορίζουν και δεν μας επιτρέπουν να χαιρόμαστε, να αισθανόμαστε και να αξιοποιούμε αυτές τις αλλαγές, με τις αστείρευτες δυνατότητες που μας προσφέρουν.

Έτσι λοιπόν, έρχεται ο Διαλογισμός, να ολοκληρώσει το θείο έργο της σωματικής ψυχοθεραπείας και του Κουνγκ-Φου. Ένας διαλογισμός βέβαια για μας τους «δυτικούς» με θαυμάσιες μουσικές, που αρχίζει με έντονη ελεύθερη κίνηση και αναπνοή για εκτόνωση - κάθαρση και καταλήγει σε πλήρη ακινησία, όπου γινόμαστε παρατηρητές του εαυτού μας.





Τα κλειδιά και οι γέφυρες της σωματικής ψυχοθεραπείας, σε συνδυασμό με τον Διαλογισμό, αποτελούν στοιχεία υψηλών επιδόσεων στις πολεμικές τέχνες και μας εξασφαλίζουν ένα:

ΣΩΜΑ ΥΓΙΕΣ σε ΝΟΥ ΧΑΛΑΡΟ !!!



Το παρόν έχει δημοσιευθεί στο τεύχος 15 του περιοδικού «Μονοπάτι του Πολεμιστή».

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση, αρκεί να αναφέρεται η πηγή.