Βελονισμός
Μυοσκελετικό σύστημα και βελονισμός

Το μυοσκελετικό σαν βάση για την διάγνωση, την πρόληψη και την διατήρηση της υγείας ολόκληρου του οργανισμού

Το μυοσκελετικό σύστημα στην υπηρεσία της πρόληψης!


Στην κάθε παραδοσιακή φυσική ιατρική που δρά κυρίως ως προληπτική ιατρική , μας ενδιαφέρει να διαγνώσουμε έγκαιρα την Προδιάθεση, την πρώϊμη αδυναμία ενός οργανισμού, ή την Τάση αυτού του οργανισμού να οδηγηθεί με το πέρασμα του χρόνου (και με τα λάθη της διατροφής, του τρόπου ζωής, ψυχικής στάσης και διαβίωσης) σε μία πάθηση.

Στην έγκαιρη διάγνωση , αλλά και στην έγκαιρη θεραπεία μιας μελλοντικής δυσαρμονίας (που αν αφεθεί θα εξελιχθεί μετά από 10 - 15 χρόνια σε ασθένεια) μας βοηθά σημαντικά το μυοσκελετικό σύστημα και επειδή οι βελόνες μπαίνουν ουσιαστικά σε μυς ή τένοντες, δια τούτο είναι πρωταρχικής σημασίας.

Έτσι τονίστηκε στην αρχή ότι το μυοσκελετικό σύστημα ειναι η βάση για την υγεία ολοκλήρου του οργανισμού!

Επιδρώντας λοιπόν σε συγκεκριμένα σημεία του μυικού συστήματος (βελονιστικά σημεία) μπορούμε να επηρεάσουμε θεραπευτικά διάφορες εσωτερικές λειτουργίες και να επαναφέρουμε την ομαλότητα σε όποια δυσαρμονία αρχίζει να εμφανίζεται, σε εσωτερικά ή άλλα εξωτερικά όργανα.

Αυτή η εμφάνιση συμπτωμάτων είναι το άλλο σημαντικό σημείο. Σε έναν απλό άνθρωπο (μελλοντικό ασθενή) η φευγαλέα εμφάνιση κάποιου αμυδρού συμπτώματος ίσως να περνάει απαρατήρητη, ίσως να κουκουλώνεται με μία ασπιρίνη, ίσως να μεταφράζεται λανθασμένα από την συνύπαρξη άλλων συγκυριών, ίσως να «καταπιέζεται» με την ισχυρή θέληση και υπέρμετρο οπτιμισμό του «μελλοντικού» ασθενούς.

Σε έναν σωστά εκπαιδευμένο ιατρό του παραδοσιακού Βελονισμού όλα έχουν τη σημασία τους και κυρίως τα ελάχιστα ή αμυδρά συμπτώματα, που τα θυμίζει και τα επισημαίνει ο ιατρός στον ασθενή, διότι ο ίδιος δεν τα έχει ακόμη συνειδητοποιήσει (έχουν εμφανιστεί κάποια στιγμή και ελάχιστα, οπότε δεν είναι επίμονα ώστε να τραβήξουν την προσοχή του «υγιούς» ακόμη ανθρώπου).

Η καλή ιατρική θεραπεύει - Η πολύ καλή ιατρική προλαμβάνει

Η καλή ιατρική θεραπεύει σοβαρές ασθένειες και δύσκολες, προχωρημένες καταστάσεις. Η πολύ καλή ιατρική προλαμβάνει και διευθετεί μικρά προβληματάκια, εναρμονίζει αρχόμενες δυσαρμονίες, ανεπαίσθητα συμπτώματα, εξισορροπεί μικρές αποκλίσεις όταν αρχίζουν να συμβαίνουν, όχι όταν έχουν φτάσει σε διαγνώσιμη - μετρήσιμη φάση με τα σημερινά μηχανήματα. Τότε είναι σειρά της δυτικής ιατρικής να αναλάβει την σκυτάλη.

Το μυοσκελετικό σύστημα είναι ένα από τα πρώτα συστήματα που δίνει τέτοια αρχικά μικρά συμπτώματα που θα επισημάνουν στον ειδικό Βελονιστή ότι κάτι αρχίζει να συμβαίνει σε εσωτερικό όργανο, θα τον καθοδηγήσουν στην σωστή κατεύθυνση (διάγνωση) και θα επέμβει εγκαίρως, ώστε με «μικρές κινήσεις» να προλάβει «μεγάλες καταστάσεις».

Έτσι προσπαθεί να θεραπεύει πάντα στο ξεκίνημα των συμπτωμάτων [αυτό, επειδή δεν είναι ακόμη συνηθισμένο στον δυτικό τρόπο ζωής (που ο άνθρωπος πηγαίνει στον γιατρό όταν έχει εμφανείς ή σοβαρές ενοχλήσεις) χωράει μεγάλες δόσεις καχυποψίας και λασπολογίας από τους πολέμιους του Βελονισμού, που θεωρούν άχρηστη αυτή την ιατρική που ασχολείται με «ανύπαρκτα» ακόμη συμπτώματα και την διαβάλουν διαδίδοντας ότι εξαπατά τους αφελείς.]

Βέβαια όποιος με σοβαρότητα ενδιαφερθεί να μάθει την δομή θεραπευτικής λογικής του παραδοσιακού Βελονισμού θα διαπιστώσει ότι πρέπει να αλλάξει ριζικά τη ζωή του για να απολαμβάνει όλα τα οφέλη της κινέζικης λαϊκής ιατρικής.

Διότι για να βιώσεις την ουσιαστική Πρόληψη πρέπει να αντιμετωπίσεις αλλιώς την καθημερινότητα, να αφουγκραστείς πράματα που μέχρι τώρα δεν έδινες σημασία, να δείς πλευρές του εαυτού σου που μέχρι τώρα αγνοούσες και να ακολουθήσεις με αυτοπειθαρχία υγιεινό τρόπο ζωής και διατροφής.

Άρα η πολύ καλή ιατρική απευθύνεται σε πολύ καλούς «ασθενείς», που αν και λιγότεροι σε αριθμό έχουν έμφυτη αυτή την τάση γιά αυτοβελτίωση (άρα και γιά Πρόληψη), γι’αυτό και αναγνωρίζουν αμέσως διαισθητικά ένα τέτοιο σύστημα φυσικής ιατρικής όπως ο Βελονισμός.

Ο νόμος των πέντε στοιχείων της φύσης πάνω στον άνθρωπο

Ένας άλλος νόμος της παραδοσιακής λαϊκής ιατρικής και του Βελονισμού που μάς βοηθά να συνδέσουμε το μυοσκελετικό σύστημα με όλα τα υπόλοιπα και με το Όλον τού οργανισμού είναι ο νόμος των 5 στοιχείων, ο οποίος είναι διάμεσος παράγων για την διάγνωση και την θεραπεία όλων των προβλημάτων του ανθρώπου.

Θα τον αναφέρουμε εδώ εντελώς επιγραμματικά για την απλή κατανόηση , τού πώς καταχωρούνται και αξιολογούνται οι πληροφορίες που λαμβάνονται από τις εξωτερικές παρατηρήσεις τών μυών και τών οστών σε σχέση με τις 5 κράσεις τών ανθρωπίνων βιοχημικών κατασκευών και τα 5 στοιχεία της εσωτερικής παθολογίας.

Στο στοιχείο ΦΩΤΙΑ ανήκουν τα όργανα: Καρδιά, Περικάρδιο, Λεπτό Έντερο και Τριπλός Θερμαστής (τρείς κοιλότητες: θώρακας, περιοχή κοιλίας, πύελος).

Στο στοιχείο ΓΗ ανήκουν τα όργανα: Στόμαχος, Σπλήν και Πάνκρεας.

Στο στοιχείο ΜΕΤΑΛΛΟ ανήκουν: Πνεύμονες, Παχύ Έντερο και Δέρμα.

Στο ΝΕΡΟ ανήκουν: Νεφρά, Ουροδόχος Κύστη και Σεξουαλικά όργανα άνδρα και γυναίκας.

Στο ΞΥΛΟ ανήκουν: Ήπαρ, Χολή.

Σε έναν δυτικό γιατρό αυτά ίσως φαίνονται με την πρώτη ματιά ακατανόητα ή παιδαριώδη, διότι έχει διδαχθεί από άλλη οπτική γωνία τον ανθρώπινο οργανισμό - αναλυμένο σε άλλα συστήματα: κυκλοφορικό, αναπαραγωγικό, πεπτικό, νευρικό κλπ.

Στην παραδοσιακή κινέζικη ιατρική όμως η θέαση και η προσέγγιση του ανθρώπου γίνεται συνθετικά και όχι αναλυτικά. Για παράδειγμα : τα οστά της οσφύος και τα λαγόνια, οι μύς της πυέλου, οι κοιλιακοί και της μέσης συμπεριλαμβάνονται στη λειτουργικότητα του αναπαραγωγικού συστήματος μαζί φυσικά με τα σεξουαλικά όργανα αλλά και με τα νεφρά και τα επινεφρίδια - και όχι ξεχωριστά σαν οστίτης ιστός (της πυέλου και της οσφυϊκής μοίρας) και όχι σαν μυϊκός ιστός της πυέλου και της οσφύος.

[Αν δεν ζήσει κάποιος επί αρκετούς μήνες στην Κίνα ώστε να τα δεί όλα αυτά να εφαρμόζονται σαν θεραπείες στην καθημερινή πράξη και να διαπιστώσει (με δέος στην αρχή…) πώς όντως όλοι αυτοί οι νόμοι και οι αρχές επαληθεύονται και λειτουργούν με μαθηματική ακρίβεια σε χιλιάδες βελονιστικά νοσοκομεία και πάνω σε δισεκατομμύρια κόσμο, δεν πρέπει να βγάζει επιπόλαια εύκολα συμπεράσματα απόρριψης ή ανεύθυνες υποτιμητικές κριτικές, επειδή δεν κατανοεί με την πρώτη επιφανειακή ματιά κάτι που δεν έχει ξανασυναντήσει ποτέ στη Δύση].

Παραδείγματα που το μυοσκελετικό γίνεται Πύλη εισόδου για ασυνήθιστες θεραπείες

Θα αναφερθούν μερικές περιπτώσεις που φαίνονται με την πρώτη ματιά παράλογες, μέχρις αποδείξεως του αντιθέτου από έναν αυτόπτη μάρτυρα με αρκετό φωτογραφικό υλικό, που και ο ίδιος ομολογεί ότι δεν θα τα πίστευε όλα αυτά , αν του τα έλεγε κάποιος τρίτος, έστω και γιατρός!

1. Θεραπεία αναστροφής του εμβρύου κατά τον 7 ο μήνα της κύησης με ήπια επεμβαση στο μυοσκελετικό σύστημα της μητέρας. (Κίνα 1989, Λαϊκό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Jiang Su της πόλης Nanjing. )

2. Θεραπεία χρόνιας αϋπνίας με ήπια επέμβαση στο μυοσκελετικό με μασάζ Τουίνα σε γυναίκα 45 ετών. (Διεθνές Συνέδριο Παραδοσιακών Μασάζ Acupressure και Βελονισμού, Ταϊβάν 1992 Taipei ).

3. Θεραπεία αρχομένου ιδιοπαθούς υδροκεφάλου σε νεογνό 8 ημερών. (Πρότυπο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Βελονισμού και Γενικής Ιατρικής της πόλης Taichung , Κεντρική Ταϊβάν 1991).

4. Θεραπεία «εισβολής παθογόνου κρύου στον αυχένα» με αποτέλεσμα πάρεση προσωπικού. (Κίνα 1989, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Xuan – Wu της πόλης Nanjing).

5. Θεραπείες με ενέσιμα εκχυλίσματα βοτάνων (point injection therapy) σε χρόνιες εκφυλιστικές αρθροπάθειες και οσφυαλγίες. (Κίνα 1989, Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Jian Ye της πόλης Nanjing).

6. Προληπτική αγωγή για προβλήματα προστάτου με Τάϊ μασάζ (Bangkok 1993 , Wat Po Παραδοσιακό Θεραπευτικό και Εκπαιδευτικό Κέντρο, Ταϋλάνδη).

7. Διαγνωστική επισκόπηση για πρόληψη ή θεραπείες. (Ιαπωνία 1996 , Εκπαιδευτικό Κέντρο Παραδοσιακού μασάζ SEI TAI στο Τόκυο του θεραπευτή sensei Imoto Kuniaki).

8. Προϊούσα μυοπάθεια και η θεραπευτική εφαρμογή των ενεργειακών ασκήσεων Τσί Κούνγκ από τον ίδιο τον ασθενή αλλά και από τον γιατρό πρός τον ασθενή. (Κίνα 1989, Πανεπ. Νοσοκ. Βελονισμού Xuan - Wu , επίσημο κρατικό περιοδικό «China Pictorial» πρώτη παγκόσμια ανακοίνωση 1989 για το ιατρικό θεραπευτικό Τσί Κούνγκ και Παγκόσμιο Συνέδριο Βελονισμού στην Αλμπέρτα του Καναδά , 1995 - ανακοίνωση του καθηγητού του Harvard : David Eisenberg – μελετητού των ενδορφινών σε σχέση με τον Βελονισμό).

Όταν στις θεραπείες συνδυάζονται και τα βότανα

Από το μυοσκελετικό στέλνουμε τα βελονιστικά μηνύματα που θα φθάσουν μέσω των νεύρων στον εγκέφαλο και αντανακλαστικά θα αρχίσει να ενεργοποιείται ένα όργανο , θα αρχίσουν να εκκρίνονται περισσότερες ενδορφίνες , θα ενεργοποιηθεί το αντανακλαστικό τόξο του νωτιαίου μυελού που θα επηρεάσει με τη σειρά του κάποια όργανα και θα αρχίσει γενικά μια ολιστική ανακατάταξη στον οργανισμού , ύστερα από το βελονιστικό ερέθισμα.

Αν όμως υπάρξουν και ουσίες μέσα στο πεπτικό που συνηγορούν και υποβοηθούν στο καλύτερο αποτέλεσμα , είναι ακόμη πιό σίγουρη η θεραπεία , ή ο οποιοσδήποτε στόχος του θεραπευτή.

Η θεραπείες με τα φυτά , προϋπήρχαν του Βελονισμού και υπάρχει σοβαρή εμπειρία σε πάνω από 5500 ουσίες (στην πλειοψηφία τους από το φυτικό βασίλειο) που τις δοκίμαζαν άνθρωποι και κυρίως οι ίδιοι οι γιατροί της Κίνας.

Οι συνταγές της κινέζικης Φυτοθεραπείας αποτελούνται από 8 –10 ουσίες οι απλούστερες και φθάνουν μέχρι 30 - 40 ουσίες οι πλέον πολύπλοκες και με συνδυασμούς ουσιών από όλα τα βασίλεια.

Στα φυτά (όπως και στις ουσίες από τα άλλα βασίλεια) ισχύει πάλι ο νόμος τού Γιν και τού Γιαν.

ΓΙΝ είναι κυρίως τα κάτω μέρη του φυτού, τα κάτω φύλλα σε σχέση με τα πάνω και οι ρίζες (αυτά που ο ήλιος βλέπει λιγότερο), τα μανιτάρια και ότι είναι κοντά στη Γη (όπως πχ. οι οπλές των ζώων όταν χρησιμοποιούνται σαν φάρμακο έχουν Γιν ιδιότητες και δράση, σε αντίθεση με το κρέας τους ή τον λαιμό με τον θυρεοειδή τους).

Οι ρίζες είναι το πλέον Γιν μέρος του φυτού επειδή δεν τις βλέπει ποτέ ο ήλιος και διότι βρίσκονται μέσα στη Γη που είναι ένα από τα πλέον Γιν στοιχεία. (ακόμη πιο Γιν είναι το νερό βέβαια)

Και από ρίζα σε ρίζα υπάρχουν συγκριτικά διαβαθμίσεις : πχ. το ραπανάκι ειναι πιο Γιαν από την πατάτα διότι είναι πιο μικρό σε όγκο, πιό οξύ, έχει κόκκινο χρώμα (φωτιά - Γιαν) και έχει καυστική γεύση.

ΓΙΑΝ είναι κυρίως τα άνω μέρη του φυτού που εκτίθενται στην ισχυρή θερμότητα του ήλιου και αναγκάζονται να παράγουν πιό έντονες ουσίες για να επιβιώσουν σ’αυτό το έντονο περιβάλλον. Τα αιθέρια έλαια συγκαταλέγονται στις έντονα Γιαν ουσίες ενός φυτού. Σε σύγκριση όμως μεταξύ δύο αιθερίων ελαίων είναι πιό Γιαν των φύλλων πχ. του ευκαλύπτου ή της μέντας σε σχέση με το πτητικό έλαιο που εξάγεται από την ρίζα της βαλεριάνας ή του ginger.

Γενικά τα Γιαν βότανα ή μέρη τών φυτών προκαλούν: υπερδιέγερση, αύξηση της αρτηριακής πίεσης, αύξηση του σπασμού των μυών, ένταση, αϋπνία, ταχυκαρδίες κλπ. Πχ το βότανο του καφέ που βγαίνει στα κλαδιά ενός δέντρου και είναι συνεχώς εκτεθειμένο στο καύσος του ήλιου και επιπλέον φύεται στα τροπικά μέρη, όπου ο ήλιος είναι πιό Γιαν - πιό έντονος , γίνεται ένα πανίσχυρο Γιαν βότανο. Άρα αν πίνεις αυτή την ουσία 2 και 3 φορές τη μέρα, το πλέον σίγουρο είναι ότι δεν σ’αφήνει να χαλαρώσεις και να ηρεμίσεις πραγματικά.

Έτσι , η μεγάλη απορία της κινέζικης ιατρικής προς την δυτική είναι : Γιατί όταν συνταγογράφονται ηρεμιστικά φάρμακα δεν απαγορεύεται ρητά το βότανο του καφέ;

Στην Αμερική κυκλοφόρησε ένα βιβλίο το 1998 με τίτλο: «Potatoes NOT Prozac» από την διαιτολόγο Kathleen Des Maisons που επισημαίνει διάφορα διατροφικά καθημερινά λάθη (διότι ο καφές ή η ζάχαρη «είναι» πλέον είδη διατροφής και τρώγονται για χόρταση) ενώ ξεχνάμε ότι είναι ουσίες από έντονα βότανα και όταν «συνδυάζονται» με άλλα φάρμακα , από άγνοια ή από αμέλεια , δεν πετυχαίνει πλήρως τον σκοπό της η οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή , με αποτέλεσμα να δίνονται επιπλέον φάρμακα , ή πιό ισχυρά με πιό έντονες παρενέργειες.

Γενικά τα Γιν μέρη των φυτών προκαλούν τα αντίθετα αποτελέσματα από τα Γιαν και δίδονται σε μία ΓιΑν πάθηση για να την εξισορροπήσουν.

Γιν όμως αρχίζει να γίνεται ένα φυτό που διατηρείται πολλά χρόνια χωρίς να καταναλωθεί, διότι εξατμίζονται τα πτητικά έλαιά του τα οποία είναι τα κατ’ εξοχήν Γιαν στοιχεία του. Το φυτό εφέδρα πχ. αν το αφήσεις στο ράφι για 2 χρόνια , φεύγουν τα περισσότερα πτητικά συστατικά του για τα οποία προτιμάται και δίνεται. Παραμένουν όμως αναλλοίωτα τα Γιν συστατικά του , όπως τα μέταλλα , ιχνοστοιχεία και οργανικές του ενώσεις.

Το τσάϊ που περιμένει 4 - 5 χρόνια σε ένα ράφι , δεν είναι και απαραίτητα άχρηστο , επειδή χάνονται τα αιθέρια έλαιά του , αλλά χρήσιμο για έναν Γιαν οργανισμό που δεν θά’πρεπε να καταναλώνει συχνά Γιαν τύπου τσάγια.

Γιν επίσης γίνεται ένα φυτό, ή μία ρίζα γίνεται ακόμη πιό Γιν, όταν ζει στο έδαφος περισσότερα χρόνια και ενηλικιώνεται. Το τζίνσενγκ ενός ή δύο ετών είναι το πιό φθηνό γι’αυτόν τον λόγο και διότι χρειαζόμαστε από μία ρίζα την Γιν ενέργειά της (όταν έχει και αρκετή Γιαν ενέργεια , έχει και ανεπιθύμητες ενέργειες: προκαλεί αϋπνίες, ανεβάζει την πίεση σε μακροχρόνια λήψη, προκαλεί ταχυκαρδίες, επιθετικότητα, υπερδιέγερση, εξάψεις κλπ).

Ενώ το τζίνσενγκ 12 ετών γίνεται σοβαρά ακριβό και όσο ανεβαίνει ή ηλικία του τόσο αστρονομική γίνεται η τιμή του. Υπάρχουν βεβαίως, γνωρίσματα και στη γεύση και στην εξωτερική εμφάνιση και στο χρώμα του ηλικιωμένου τζίνσενγκ γι’αυτό όταν γίνονται οι σοβαρές αγοραπωλησίες αυτού του μυθικού φυτού ποτέ δεν είναι τριμμένο ή τεμαχισμένο, αλλά πάντοτε ολόκληρο για να γίνεται η εκτίμησή του από τους ειδικούς.

Πολλοί βοτανάδες στην Κίνα, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, περιπλανιούνται στα απάτητα δάση με την ελπίδα να ανακαλύψουν έστω και ένα φυτό τζίνσενγκ από 60 έως 100 ετών, διότι όταν το πουλήσουν θα πάρουν τόσα πολλά λεφτά που δεν θα ξαναχρειαστεί να δουλέψουν γιά την υπόλοιπη ζωή τους!

Τα φυτά, τα πέντε στοιχεία και οι δώδεκα μεσημβρινοί

Οι παλιοί γιατροί - βοτανοθεραπευτές παρατηρούσαν τις αλλαγές στους σφυγμούς του ανθρώπου από την στιγμή που έπινε ένα βότανο ή μία άλλη ουσία. Το ίδιο έλεγχαν και στον εαυτό τους και σε διαφορετικές εποχές του έτους.

Έτσι έχουμε μία τεράστια γνώση γιά τη δράση χιλιάδων ουσιών , τις οποίες χωρίζουν αναλόγως τής γεύσης τους (5 στοιχεία - 5 γεύσεις) και αναλόγως με ποιόν μεσημβρινό «ακολουθούν» ή ενεργοποιούν από την στιγμή που εισέρχονται στο ανθρώπινο σώμα.

ΠΕΝΤΕ ΓΕΥΣΕΙΣ :

ΦΩΤΙΑ: πικρή, ΓΗ: γλυκιά, ΜΕΤΑΛΛΟ: πιπεράτη - καυστική, ΝΕΡΟ: αλμυρή, ΞΥΛΟ: ξινή - στυφή.

Αυτές οι γεύσεις είτε σε φαγητά δοθούν (diet therapy), είτε σε βότανα (φυτοθεραπεία), αν είναι σε μικρές ποσότητες και αραιά , ενεργοποιούν και βελτιώνουν το αντίστοιχο όργανο, αν υπερβαίνουν τα όρια και τρώγονται συχνά, καθημερινά και σε μεγάλες ποσότητες, αποδιοργανώνουν και καταστρέφουν το εκάστοτε στοιχείο (και τα όργανα που ανήκουν σ’αυτό).

Παραδείγματα φρούτων (αναφέρεται από ένα φρούτο , ενώ σε κάθε στοιχείο αντιστοιχούν αρκετά):

Την καρδιά που ανήκει στην Φωτιά βελτιώνουν λίγα βερύκοκκα (το καλοκαίρι…και όχι από κονσέρβα…).

Το στομάχι που ανήκει στη Γη βελτιώνουν λίγοι χουρμάδες (και άλλα γλυκά φρούτα που ανήκουν στο στοιχείο Γη).

Τα πνευμόνια, το παχύ έντερο, ή το δέρμα που ανήκουν στο Μέταλλο βελτιώνει λίγο αχλάδι.

Τα νεφρά, ουροδόχος κύστη, μήτρα, ωοθήκες, προστάτης που ανήκουν στο Νερό βελτιώνουν λίγα κάστανα.

Το ήπαρ και τη χολή που ανήκουν στο Ξύλο βελτιώνουν λίγα νωπά δαμάσκηνα (όταν είναι γλυκόξινα, διότι όταν είναι ξηρά είναι πιό γλυκά και βελτιώνουν καλύτερα το στομάχι και την σπλήνα), ή σούρβα (που είναι ξινόστυφα).

Παραδείγματα κρεάτων:

Προτιμότερο για την καρδιά και λεπτό έντερο είναι το κρέας του αλόγου.

Προτιμότερο για το στομάχι, σπλήνα, πάγκρεας είναι το κρέας του βοδινού.

Θεραπευτικότερο για τα πνευμόνια, παχύ έντερο, δέρμα είναι το κρέας του σκύλου (γι’αυτό δεν κυκλοφορούν αδέσποτα στην Κίνα…).

Θεραπευτικότερο για τα νεφρά και πιό δυναμωτικό για όσους έχουν γενικά προβλήματα μέσης είναι το χοιρινό.

Καλύτερο κρέας για όσους πάσχουν από το ήπαρ, ή τη χολή τους ειναι το κοτόπουλο.

Παραδείγματα δημητριακών:

Για την καρδιά ρύζι μπασμάτι , ή κολλώδες ρύζι.

Για το στομάχι, σπλήνα, πάνκρεας το κεχρί είναι το πλέον θεραπευτικό.

Για τα πνευμόνια, το παχύ έντερο, δέρμα το ρύζι γενικά.

Για τα νεφρά ο αρακάς σούπα.

Για το ήπαρ το βραστό σιτάρι.

Παραδείγματα βοτάνων (αναφέρεται τυχαία από ένα βότανο για κάθε στοιχείο):

Καρδιά: φλοιός Σιβηριανού φελλόδενδρου (Phellodendron Amurense - Rutaceae).

Στομάχι: κινέζικη γλυκύριζα (Glycyrrhiza Uralensis - Leguminosae)

Πνεύμονες: φρέσκο τζίντζερ (Zingiber Officinale - Zingiberaceae) όχι όμως σε σοβαρά προβλήματα παχέως εντέρου.

Νεφρά: άλγη και φύκια (Algae , Sargassum Fusiforme - Sargassaceae).

Ήπαρ: νωπά αγίνωτα δαμάσκηνα (Prunus Japonica - Rosaceae).

Οι τρεις ιδιότητες των ουσιών: δροσιστική, ουδέτερη, θερμαντική

Αναλόγως με την εποχή και την φύση της ασθένειας (αν προκαλεί στον ασθενή κρυάδες, κρύα άκρα, ή εξάψεις ζέστης και εύκολους ιδρώτες, αν έχει δηλαδή φύση Γιν ή Γιαν) δίνουμε τα καταλληλότερα τρόφιμα και διαλέγουμε τα σωστότερα βότανα για να είναι πιό ολοκληρωμένη η θεραπεία. Αν πχ μία γυναίκα έχει εξάψεις και τρώει πιπέρια, καρυκεύματα, τζίντερ, καφέ, γλυκά, λιπαρό κρέας και πίνει και τζίνσενγκ επειδή άκουσε ότι είναι δυναμωτικό, δυσκολεύει πολύ την κατάστασή της και εξουθενώνει τον οργανισμό της (στην προσπάθειά του να διατηρήσει μία ομοιόσταση και μία ισορροπία στις «λάθος» ουσίες που του προσφέρει για καθημερινή διατροφή!).

Έτσι , για να συνταγογραφηθεί ένα βότανο, ή να προταθεί ένα είδος διατροφής λαμβάνεται υπ’όψιν και αυτός ο παράγοντας, της ιδιότητας της κάθε ουσίας, αν δροσίζει, αν θερμαίνει τον οργανισμό, ή απλώς αν είναι ουδέτερη.

ΔΡΟΣΙΣΤΙΚΕΣ ΟΥΣΙΕΣ ή ΒΟΤΑΝΑ:

Φύτρα αλφάλφα, σπαράγγια, αγγούρι, σπανάκι, φύλλα παντζαριών, κιχώριον, σέληνο, σεληνόριζα, λάχανο, ρίζα νούφαρου, φύλλα ταραξάκου, μανιτάρια, τσουκνίδες, νεροκάρδαμο, ραδίκι, κίτρινη κολοκύθα, κόκκινο λάχανο, αντίδια, σκουρόχρωμο πεπόνι, φύτρα σόγιας, ταμαρί, τοφού, taragon, turmeric, σάλτσα σόγιας, μίζο, κεχρί, σίκαλις, σιτάρι, κριθάρι, πικρά κουκούτσια βερύκοκκου, καρποί ginkgo biloba, σύκα, μπανάνα, καρύδα νωπή, γκρέϊπφρουτ – φράπα, λεμόνι, μανταρίνι, πορτοκάλι, λωτός (φρούτο), ανανάς, καρπούζι, αχλάδι, καραμπόλα (star fruit), τζάκφρουτ, κεφίρ, γιαούρτι, αυγό πάπιας, αυγά ψαριών, κρέας κάβουρα, χταπόδι, γαρίδες, αστακός, μύδια, καλαμάρια, σουπιά, ψάρια, χυμός αλόης, υδρόμελι, φυσικό ξινό νερό , χυμοί : κοκκοφοίνικα, λεμονιού, ζαχαροκάλαμου, πεπονιού, καρπουζιού, τσάγια: καμέλια (green tea), χρυσάνθεμο, χαμομήλι, μέντα, μουστάκια αραβόσιτου, βοράγινον το φαρμακευτικό, ταραξάκο, βερβένη (ιεροβοτάνη), σύμφυτο, άρκτιον λάπα, πτελέα κλπ.

ΟΥΔΕΤΕΡΕΣ ΟΥΣΙΕΣ ή ΒΟΤΑΝΑ:

Αραβόσιτος, μαύρο ρύζι, κόκκινο ρύζι, σίκαλις, φασολάκια μαυρομάτικα, φασόλια Aduki, κόκκινα φασόλια, μπιζέλια, ρεβίθια, αμύγδαλα, σπόροι νούφαρου, φυστίκια, σπόρια πεύκου, γλυκά κουκούτσια βερύκοκκου, παντζάρι ρίζα, μπρόκολα, λαχανάκια Βρυξελλών, πράσινο λάχανο, κουνουπίδι, κινέζικο ανθισμένο λάχανο, μάραθο, γλυκοπατάτα, καρότο, κολοκύθα μεγάλη, αποξηραμένο μανιτάρι Shiitake, καπνιστό ψάρι, παπάγια, σταφύλι, μήλο, χουρμάς, σύκο νωπό, γκουάβα, δαμάσκηνο, σμέουρο, γάλα, ανθότυρο, αμυγδαλόγαλα, γάλα ρυζιού, κριθαριού, τσάγια : θυμάρι, φασκόμηλο, δενδρολίβανο, μαϊντανός, βατόμουρο, σαμπούκου φύλλα, γλυκύριζα, πευκοβελόνες.

ΘΕΡΜΑΝΤΙΚΕΣ ΟΥΣΙΕΣ ή ΒΟΤΑΝΑ:

Πλιγούρι βρώμης, φακές, κάστανα, καρύδια, σπόροι κολοκύθας (πασατέμπο), σπόροι καρπουζιού, ηλιόσπορα, σουσάμι, καυτερό λευκό καρότο, κρεμμύδι ξερό και φρέσκο, σκόρδο, είδος κινέζικου κρεμμυδιού, φύλλα και σπόροι κοριάνδρου, πράσο, φρέσκος βασιλικός, φύλλα δάφνης, κύμινο, κάρδαμο, ρίζες τζίντζερ, κανέλλα, μουστάρδα, ευγενία (μοσχοκάρφι ή γαρύφαλλο-καρύκευμα), ρίγανη, πιπεριά καυτερή, αρτεμισία, μοσχοκάρυδο, λεμονόχορτο, μαύρος και κόκκινος χουρμάς, αυγό κότας, βοδινό κρέας, μοσχαρίσιο, χήνα, κότα, αρνί, περιστέρι, χοιρινό, κουνέλι, γαλοπούλα, βούτυρο, τυρί, κρέμα γάλακτος, τυρί κρέμα, αλκοόλ, κακάο, καφές, φρούτο Rambutan, Lychee, Longan, Durian, Mango, Blackberry, blackcurrant, βερύκοκκο, κεράσι, φράουλα, τσάγια : ρίζα τζίνσενγκ, Dang gui, Dang shen, φλούδα μανταρινιού ή πορτοκαλιού, βασιλικός, φύλλα δάφνης, φύλλα και σπόρια άνηθου, φύλλα και σπόρια μάραθου, αρτεμισία, savory, star anise, spearmint, fenugreek, σπόροι caraway κλπ.

Ταιριάζει σε όλους ο βελονισμός;

Επειδή ο Βελονισμός απαιτεί την συνειδητή συμμετοχή του ασθενούς , που εξαρτάται η καλή έκβαση της θεραπείας του από την ίδια του την επιμέλεια και δύναμη αυτοπειθαρχίας δεν ενθαρρύνουμε τον οποιονδήποτε περίεργο που βιάζεται σε λίγες μέρες «να γίνει καλά», να «δοκιμάσει» και τον Βελονισμό…

Η φιλοσοφία του Βελονισμού απέβλεπε στην ΜΑΚΡΟΒΙΟΤΗΤΑ μέσα από την Πρόληψη και την Αυτογνωσία. Πρόληψη = όσο πιό καλά προλάβω τις περισσότερες αρρώστιες - τόσο λιγότερο θα σπαταληθεί η ζωτική ενέργεια του οργανισμού , αντιμετωπίζοντας συχνά ασθένειες και προβλήματα, με αποτέλεσμα την σύντομη εξουθένωσή του και το πρόωρο γήρας.

Αυτογνωσία = όσο πιό καλά γνωρίζω : τι μου ταιριάζει καλύτερα , τι με βλάπτει περισσότερο, ποιές τροφές με κάνουν πιό υγιή , ποιές κακές έξεις ή λάθος συνήθειες μού καταστρέφουν την σωματική ή ψυχική μου αρμονία, ποιό πρόγραμμα καθημερινής ζωής με κάνει να αποδίδω καλύτερα και να δρω πιό ελεύθερα (από αρρώστιες που με καθηλώνουν και από ψυχικά πάθη που με αποδιοργανώνουν), ποιές ασκήσεις με κάνουν να έχω καλύτερη απόδοση τον χειμώνα ή το καλοκαίρι, ποιά στάση ζωής με εμποδίζει να έχω καθημερινή χαρά και να μεταδίδω κάτι χρήσιμο και θετικό στον πλησίον μου κλπ, κλπ.

Τελικά όσοι κατάφερναν να ζήσουν μακρόβια απεδείκνυαν στους πλησίον τους ότι είχαν ζήσει μία σοφή και ενάρετη ζωή επειδή αντελήφθησαν έγκαιρα τους νόμους που διέπουν τον Ουρανό και τη Γη (άρα και τον οργανισμό τους), τους εφάρμοσαν σωστά, χωρίς να καταστρέφουν την Φύση και τον εαυτό τους!

Όπως ακριβώς το Γνώθι σ’αυτόν ήταν το υπέρτατο επίτευγμα για τους Έλληνες προγόνους μας και εμπεριείχε όλα τα ανωτέρω!


Αναδημοσίευση από το 33ο τεύχος του περιοδικού «Μονοπάτι για τις Πολεμικές Τέχνες».

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση, αρκεί να αναφέρεται η πηγή.