Ολίγη ντροπή δεν βλάπτει!

Τα προβλήματα των ολυμπιακών αγώνων δεν μπορούν να λυθούν με αυτόν τον τρόπο. Ακόμα και στην υποθετική περίπτωση κατά την οποία η παρέμβαση είναι ειλικρινής, κρίνεται αυτομάτως ανεπαρκής. Είναι σαν να προσπαθεί ένας κομπογιαννίτης γιατρός να θεραπεύσει έναν ασθενή που πάσχει από την επάρατη νόσο με ασπιρίνες! Τα θέματα αυτά χρειάζονται ριζοσπαστική αντιμετώπιση. Αυτό όμως που γίνεται μεθοδευμένα και εκ του πονηρού είναι μία προσπάθεια αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από την ουσία των προβλημάτων. Με αυτόν τον τρόπο τα αμαρτωλά κυκλώματα μένουν στην ουσία και συνεχίζουν χωρίς προσκόμματα το φαγοπότι.

Μετά λοιπόν από όλα αυτά που διαπλέκονται στα παρασκήνια, νομιμοποιούνται άραγε τα μαφιόζικα κυκλώματα των «Αθανάτων», και η πέριξ αυτών κουστωδία, να κάνουν μαθήματα συμπεριφοράς και δεοντολογίας λόγω του Μάτος, σε εμάς όλους τους κοινούς θνητούς;

Δεν φτάνει που κλέβουν φανερά και απροκάλυπτα μπροστά στα μάτια όλων τους πόντους του κουβανού Ταεκβοντόκα, τον χρησιμοποιούν και ως εξιλαστήριο θύμα.

Μα, αν ήθελαν να κάνουν κάτι ηθικά τουλάχιστον υγιές γιατί δεν κίνησαν μία διαδικασία εξυγίανσης του κορεατοκρατούμενου σώματος του ολυμπιακού Τάε Κβον Ντο;